Uzun zaman boyunca bu fotoğrafın bir metroda çekildiğini düşündüm. Ama sonradan fark ettim ki burası onun ameliyathanesiydi.

Esmer bir erkek olduğuna eminim.
Orta ve yüzük parmağı fotoğraftaki tek kesin sınır bence. Yabancıyım.

Bulanıklığa değil kesin sınırlara.

Kendi parmaklarıma bakınca hepsi oldukça ayrık duruyor.
Onun parmakları doğalında böyle gibi, kenetlenmiş.
Sonra bir baktım Efe’nin de öyle.
Şaşırdım, sanki herkesin eli hep benimki gibi.
Her şeyde olduğu gibi.

Aksini düşünmem “gerekirken” temiz olduğunu düşünüyorum.
Sanki bu adam temizliğe önem veren biri, elini uzun uzun yıkayanlardan.

Kırılgan bir yapısı yok bence, ateşi baskın.
Bunu zihnim söylüyor. Sezgilerim sessizleşti.
Kesin gibi gözüken sınırlar daha da bulanıklaştı şimdi.
Olsun.
Zaten bu fotoğraf hep böyle kalacak bende.
Bulanık.

İşi romantize edip onun bana el uzattığını düşünebilirim ya da cezasını vermek için bu eli kesmem gerektiğini.
Ama sanırım ben ona fal baktıracağım.

Bu fotoğraf 13 Mayıs 2022 yılında evimizden çalınan ve ardından tekrardan bulunan fotoğraf makinemin içinden çıkmıştır. Bu elin kime ait olduğu hiçbir zaman bilenemeyecek.